આતમના અજવાળે-સૂર-સોમભાઈ પટેલ



ચેતનદેવને ઓળખે નહિ, નુગરા પથરે કૂટે માથા.
પૂર્ણ સદગુરૂ જો મળે, તો પ્રભુ નથી તેને આઘા.

(ચેતનદેવ=ચૈતન્ય કે પરમાત્મા) (નુગરા=ગુરૂ વગરના) (પથરે=જડ કે દેવની મૂર્તિઓ પર)

ચેતનના પ્રકાશે સારી સૃષ્ટિ રચાય,
આતમના અજવાળે આખી દુનિયા દેખાય.
ચામાચીડિયાને સુઝે નહિ , અંધારે અથડાય ....વાંક કોઈનો ના કહેવાય ........ચેતન ને..

સુવર્ણ સાથે ચણોઠડી એક ત્રાજવે તોલાય,
તોલ આપીને બાજુ બેઠી મૂલ એક ના થાય .....વાંક કોઈનો ના કહેવાય...........ચેતન ને.

મટુકીમાં મગ ઓર્યા , અગ્નિ સળગે અપરંપાર
સુગા સુગા સીજ્યા, નુગરા સીજ્યા નહિ લગાર...વાંક કોઈ નો ના કહેવાય......ચેતન ને.

પતગીયું તો દિપક દેખી પોતે અંજાઈ જાય ,
પલમાં પ્રાણ પોતાનો તજી સમજે નહિ ગમાર...વાંક કોઈ નો ના કહેવાય.........ચેતન ને .

દિવ્ય ચક્ષુ ખુલે ત્યારે દેવના દર્શન થાય .
ચર્મ ચક્ષુ હોય ત્યારે ચામડું દેખાય.................વાંક કોઈ નો ના કહેવાય ..........ચેતન ને.

અનુભવના અજવાળે મારો સાયબો દેખાય.
છછુંદરને સુઝે નહિ ખૂણે ખૂણે ભટકાય.........વાંક કોઈ નો ના કહેવાય ..........ચેતન ને 



નનામી મારી નીકળી ગઈ.



આમ ને આમ દિવસો ગયા ને રોજ સાંજ પડતી ગઈ.
શોખ મારતા ગયા ને એક એક જવાબદારી પૂરી થઇ.
સપનાં રુંધાયા અને મુલાયમ હાથ ની રેખાઓ ભુંસાઈ ગઈ.
પૈસો , પ્રતિષ્ઠા ને પરીસ્થિતિ ના ખેલ માં.
સાલી જિંદગી  ઢળતી ગઈ.
સાચા કે સારા હોવાની સજાઓ હર ઘડી મળતી ગઈ.
આ ના કરતા પેલું ના કરતા, ઘરવાળી ની  સૂચનાઓ મળતી ગઈ.
રહેવું હતું અમારે નાના પણ ઉમર એવી વધતી ગઈ.
આમ ને આમ દિવસો ગયા ,
જિંદગી ની  સાંજ પડતી ગઈ.
આંગળી ના વેઢા ગણતા રહ્યા ને આંખો મારી મિંચાઇ ગઈ.
રામ બોલો ભાઈ રામ કહેતા નનામી મારી નીકળી ગઈ.

૨૩- ૦૬ -૧૯.